YUSUF İLE ZÜLEYA
Ey mağrib sultanı Rumayl’in nazenin ve nazdar kızı,
Ey kaderi kederine bürünen tevbi’ul nisa,
Ey günahının kanına girmiş olan biçare yüreğin sahibi,
Ey Yusuf’a gönlü kuyu olan Potifar’ın lotus çiçeği,
Ey Nil’in su perisi,
İmtihanı yüreğiyle başlamış olan Mısır’ın gözbebeği,
Her şey yârin düşüne düşmenle başladı bir gece.
Yârin Kenan siyahı gözleri gökyüzünü bürüdü
Kalbinden düşense alnına kader diye çizildi.
Sen ne kadar isteksen yârin o kadar iffetti.
O gece Allah ve melekleri size şahitti.
Bir gece âşık maşukunu bildi Allah da âşığı bildi.
Maşuk ki bilinmeyi ne çok isterdi.
İşgal edilmiş bir yürekti şimdi yüreği Züleyha’nın
Aşk, elini kolunu sallayıp girmişti içeri.
Züleyha, artık aşkın ucuz bir kölesi.
İflah olmak mı gayrı bu işin bir bilmecesi.
Gözünü açsa Yusuf kapasa Yusuf
Uyusa Yusuf uyansa Yusuf
Yese Yusuf doysa Yusuf
Suret aynasında gördüğü her yer Yusuf,
Yusuf ki ne Yusuf.
Züleyha’nın Cenneti Züleyha’nın mürüvveti.
Kenan’a keder Mısır’a kader Yusuf.
Yusuf ki aşkın başkenti.
Ey aşk, ey duyguların efendisi em de kölesi,
Ey kendisine düşülmekle iflah olunmayan,
Ey sultanı köle köleyi sultan eyleyen.
Ey kibri yok eyleyen silip süpüren.
Var’ı yok yoku var eyleyen,
İki yarımı bir eyleyen.
Ey Züleyha’yı bir çift göze ram eyleyen
Namını dilden dile elden ele yol eyleyen.
Şimdi Züleyha için her yer Kenan
Şimdi Züleyha için herkes Mısır ve zindan.
Ey Yusuf ey suret çarşısında tüm aynaları kıran,
Ey babasının gönül yadigârı olan,
Sevilmekle şereflenip uğruna ölünmekle suçlanan,
Onca bilinmezin içinde bilinene yol bulan.
Ey kurdun utancı kuyunun sevinci olan,
Köle pazarının efendisi, kölelerin şahı olan,
Züleyha ne kadar istekse sen o kadar iffettin;
Hikâyeni güzel kılandı işte bu derin izzetin.